“KALANLAR” FİLİSTİN

Kalanlar: Filistin, savaşı tekil bir yıkım olarak değil; ardında süreklilik kazanan bir hasar alanı olarak ele alan mekânsal bir tanıklık sergisidir.

Bu sergi, kaybın temsiline değil; kaybın ardından kalanların ontolojik ağırlığına odaklanır. Yıkım burada bir an değil, süreklilik kazanmış bir yapı; travma ise gündelik hayatın yeni formudur.

İzleyici, duygusal bir rahatlamaya değil; etik bir karşılaşmaya davet edilir. Burada merhamet değil, tanıklık beklenir. Çünkü tanıklık, sorumluluk üretir.

Eserler, savaşın doğrudan temsilini yapmaz; geride kalan sessizliğe ve nesnelerin taşıdığı tanıklığa odaklanır.

Bir duvar parçası, boş bir tencere, yanık bir ses, karanlık bir koridor, yarım kalmış bir oyun, söylenmemiş bir cümle…

“Kalanlar” Filistin, sadece bir sergi değil; üstlenilen bir tanıklıktır.

Mekânlar, diller, zamanlar değişiyor. Ama tanıklık hâlâ mümkün.

Hafıza, sınır ve tanıklık: Hanzala’dan Kalanlar